Contacteer ons

Algemeen

Veel zorgen om zieke Erica Terpstra: ‘Steeds veel slechter’

Gepubliceerd

op

Met het ene na het andere dramatische voorval op de Olympische Spelen zou je Erica Terpstra nu elke dag op televisie verwachten om als trouwste supporter van TeamNL de stemming erin te houden. Maar Erica heeft haar gezicht nog nergens laten zien en volgens onheilspellende berichten is dat niet voor niets…

Ze was als zwemster, met judoreus Anton Geesink die zelfs historisch goud won, een van de helden van ’Tokyo 1964’. En sindsdien bleef Erica Terpstra (78) altijd in de kijker als sportbestuurder, Kamerlid, voorzitter van de sportkoepel NOC*NSF en natuurlijk vooral als een van de meest trouwe en fanatieke supporters van de Nederlandse delegatie. Maar waar is zij dit jaar?

Een jubelende Erica is nog nergens gezien. Niet alleen omdat de prestaties de verwachtingen nog niet evenaren, maar net nu de Spelen plaatsvinden op voor haar historische grond ontbreekt zij op televisie in alle sportshows die daar te zien zijn.

Verborgen
De reden daarvoor hield zij tot dusver verborgen. Na eerder al in de lappenmand terecht te zijn gekomen, is Erica opnieuw geveld. Veel willen zij en haar manager, de voormalige hockeyster Margriet Zegers, er niet over kwijt maar het is duidelijk dat Erica de Spelen in alle rust in bed volgt en dat is duidelijk anders dan zij zich had voorgesteld. Vorig jaar was zij er in een wereld zonder corona zeker bij geweest als er toen niet was besloten het grootste sportevenement ter wereld een jaar uit te stellen. Er waren zelfs plannen om met onder andere Ada Kok en de andere, nog levende, Olympische legendes af te reizen naar de Japanse hoofdstad om herinneringen op te halen en nieuwe te maken.

Met volle teugen verheugde Erica zich alsnog op de Spelen van dit jaar, maar die verlopen voor haar toch weer anders en meer dramatisch dan verwacht. Dat blijkt wel uit het feit dat we nog nergens haar positieve kijk op het resultaat van onze TeamNL-sporters konden horen. Insiders weten Privé te melden dat een ziekenhuisopname hiervan de reden is. De zwemlegende zou vorige maand onverwachts zijn opgenomen en momenteel aan het revalideren zijn.

Margriet Zegers wil niet ingaan op alle verhalen die op zorgelijke toon worden doorverteld. ,,Ze heeft iets en het is afwachten op een uitslag. Erica wil daar zelf nog niets over naar buiten brengen. Als een chirurg of arts nog niets kan zeggen, dan is dat even zo. Het is niet goed, niet slecht, we weten het momenteel niet.’’ Ook krijgen we Erica zelf aan de telefoon, die haar best doet vertrouwd vrolijk en opgewekt te klinken. Ze zegt eerst: ,,Het gaat goed met mij, hoor. Ik heb visite, dus ik ben eigenlijk wat druk.’’ Als er vervolgens gevraagd wordt of ze het over ziekenbezoek heeft en of het klopt dat ze opgenomen is geweest in het ziekenhuis en nu aan het revalideren is, valt de achtenzeventigjarige even stil. ,,Weet je, ik wilde dat eigenlijk liever nog stilhouden. Onder de pet. Maar ik kan vertellen dat het weer erg goed met mij gaat.’’
Zin om meer vragen te beantwoorden heeft zij niet. ,,Ik ga weer even aandacht schenken aan mijn visite. Bedankt voor het bellen en tot snel.’’

Kantje boord
Het doet, in alle discretie, denken aan het jaar 2014, toen Erica ook ineens lange tijd niet in het openbaar werd gezien en zij zich om medische redenen helemaal teruggetrokken bleek te hebben in een revalidatiecentrum, waar zij in alle rust en met alle zorg werd verpleegd. In de zomer van dat jaar werd Erica toen met spoed opgenomen vanwege een te hoge bloeddruk en een onregelmatige hartslag. Niet veel later belandde ze opnieuw in het ziekenhuis. Ditmaal vanwege problemen met een been, veroorzaakt door een vleesetende bacterie. Zeven weken heeft ze destijds op de intensive care gelegen. Hierover vertelde ze toen tegen Privé: ,,Het is echt even kantje boord geweest, op enig moment hebben ze me zelfs moeten reanimeren. Ik ben heel erg ziek geweest. Ik had een bacteriële ontsteking in mijn been. Dat konden ze maar niet onder de knie krijgen. Ik werd een tijdje in coma gehouden en moest meerdere operaties ondergaan en vervolgens een jaar revalideren. Omdat ik niet meer kon lopen. Zelf heb ik er helemaal niets van meegekregen, maar ik heb wel het eind van de tunnel gezien. Dit had maar weinig gescheeld.
Daarom geniet ik nu veel meer van het leven. Ik vier alles wat je maar kunt vieren. Gewoon omdat ik blij ben dat ik dat nog kan doen. Het besef dat het anders had kunnen aflopen, is er zeker bij mij.’’

Wat nu de medische klachten zijn, blijft nog even onduidelijk. Speculaties dat opnieuw haar bloeddruk erg hoog was, wil Erica niet bevestigen. Het is een gemis om de oud-zwemkampioen niet aan tafel te zien zitten bij de Olympische talkshows. Om haar onder andere te horen praten over zwemsters Femke Heemskerk, Ranomi Kromowidjojo en Sharon van Rouwendaal. Maar in plaats van dat, kijkt ze de wedstrijden verplicht vanuit haar bed. Juist nu was het mooi geweest om haar geweldige inspirerende verhalen te horen. Met de Olympische Spelen van 1964 sloot zij destijds in Tokio haar carrière als zwemster af. Erica werd de vierde zwemster van de wereld op de honderd meter vrije slag en maakte deel uit van de estafetteploegen 4×100 m vrije slag en 4×100 m wisselslag, die op respectievelijk brons en zilver beslag legden. Een ongekend succes, waar niemand destijds rekening mee had gehouden.

Lees verder

Algemeen

Ron Fresen lijdt aan ongeneeslijke ziekte prostaatkanker

Gepubliceerd

op

Door

Ron Fresen stopt met zijn werk bij de NOS omdat hij ongeneeslijk ziek is. De 62-jarige politiek verslaggever lijdt aan prostaatkanker en wil zijn laatste jaren doorbrengen met familie, zo vertelt hij in een interview met de  Volkskrant.

De verslaggever probeerde zijn ziekte lang geheim te houden, maar dat ging soms lastig, vertelt hij in de krant. Zo werd hij bijna ’ontmaskerd’ door demissionair premier Mark Rutte. „Als ze samen de lift in willen stappen, kijkt de premier hem recht in het gezicht aan. ’Hé Ron, hoe is… uh joh… wat is er met je wenkbrauwen?’ Shit, denkt Fresen, en praat er snel omheen. ’Vast te veel in de zon gezeten…’ Blabla”, luidt de passage in de krant.
Fresen noemt zijn ziekte ’een ingrijpend iets’. Op zijn 47e kampte hij voor het eerst met prostaatkanker, zijn vader overleed eraan op 72-jarige leeftijd. „In het ziekenhuis zeiden ze nog: ’Nee joh, ben je gek, dat kan helemaal niet op jouw leeftijd.’ Maar toen had ik het dus wel, en heb ik me laten opereren. Daarna was de kanker weg”, zo blikt hij terug. In 2018 bleek de kanker te zijn teruggekomen en uitgezaaid te zijn.

Emotioneel
Dankzij de chemokuur die hij onderging, heeft hij nog anderhalf jaar tot twee jaar te leven, aldus de arts. „Bij uitgezaaide prostaatkanker is het een kwestie van rekken en erbij blijven, zo krijg je er hopelijk vijf tot acht jaar bij, en ondertussen proberen daar zo min mogelijk mee bezig te zijn en zo veel mogelijk te genieten van het leven”, zegt Fresen, die hoopt nog heel wat tijd met zijn kleinkind door te brengen. Hij blikt terug op een wandeling met zijn kleinkind door de zon in Den Haag. „En toen dacht ik: als dit de komende jaren nog zo is, dan is dat fantastisch, dat is echt zo ongelooflijk mooi.’’
Per 1 mei legt Fresen zijn werk bij het NOS Journaal van 20.00 uur neer. Zeventien jaar geleden ging hij er aan de slag. Hij is daar nu de vaste politieke duider.

Lees verder

Algemeen

Meer baby Meilandjes op komst? Maxime al aan derde kindje

Gepubliceerd

op

Door

Maxime Meiland is nog maar net bevallen van haar tweede dochter Vivé en denkt nu alweer aan een derde kindje. ,,Nu ik het ervaar met een man naast me, wil ik meer kinderen.”

‘Wereld van verschil’

Toen haar eerste dochter Claire geboren werd, stond Maxime er helemaal alleen voor. Ze kon rekenen op veel steun van haar familie, maar de vader van Claire was niet in beeld.

Gelukkig is dat bij haar tweede dochtertje Vivé wel anders. ,,Ik ervaar het als een wereld van verschil. Omdat ik Claire natuurlijk alleen heb opgevoed. Nu kan ik de simpelste dingen doen, zoals douchen”, legt Maxime uit in weekblad Weekend. ,,Nu kan ik tegen Leroy zeggen: ‘Let jij even op’. Het is dan zó anders, maar net zo leuk weer.”

Gezinsuitbreiding?

Een groter gezin met Leroy ziet Maxime dan ook wel zitten. ,,Ik heb lang gedacht: ik wil twee kinderen, maar nu ik het ervaar met een man naast me, zou ik meer kinderen willen. Ik denk dan aan drie of vier”, vertelt ze enthousiast.

Maxime kan niet wachten tot er meer kleine kinderen in huis lopen. Maar denkt Leroy daar wel hetzelfde over? ,,Nou nu nog niet. Dat snap ik ook wel als je net een baby hebt. Maar we hebben nog de tijd, en als het komt, komt het. Ik ben nu al heel blij met wat ik heb.”

Lees verder

Algemeen

Broer overleden Peter R. de Vries deelt persoonlijke herinneringen

Gepubliceerd

op

Door

Wouter de Vries, broer van Peter R., schoof gisteravond aan bij Johnny de Mol. Samen gingen ze naar het ouderlijk huis van de broers, waar vele jeugdherinneringen werden opgehaald.

Niet alleen in gedachten zijn er vele herinneringen blijven hangen, ook fysieke aandenkens zijn in het huis te vinden. Op een muurtje in het huis hebben de broers ooit hun namen gegraveerd. ‘Het is een muurtje waar ik eens in de zoveel jaar gewoon nog kom kijken. Ik ben opa inmiddels en heb twee kleinzonen. De oudste is acht en die vindt het ook altijd geweldig om naar het muurtje te gaan.’

Jeugd

De muur was dan ook een belangrijk aspect na het overlijden van Peter. ‘Toen Peter overleden is, ben ik hier ook een keer stilletjes naartoe gereden. Hier komt de herinnering boven. In feite hoor ik de klanken hier weer, ik zie ons bij wijze van spreken hier nog de voetbal hooghouden.’

Competitie

Door het zien van het muurtje komen ook andere aspecten uit zijn jeugd terug. Zo gingen Wouter en Peter op hun vijftiende samen werken, in een grote springstoffenfabriek in Muiden. ‘In de zomervakantie gingen we centen verdienen, en we werden niet gespaard. We werden echt gebuffeld. Het was in die tijd fysiek heel zwaar werk’, vertelt hij daarover. ‘De arbo-wetgeving heeft die stempel inmiddels wel gedrukt ten goede van het werk. Peter en ik waren ook nog broers, dus er was ook een beetje competitie tegen elkaar.’

Peter

Natuurlijk kan de uitvaart van Peter R. afgelopen zomer niet ontbreken. ‘Ik heb er al het een en ander over gezegd en dat koester ik ook. Het was een prachtige ochtend.’ Ook vertelt hij waarom de familie hem gewoon aanspreekt als Peter en niet Peter R. ‘In ons gezin kennen wij Peter. Het was een rustige man en niet zo’n herrieschopper.’

Lees verder

Trending